Kendi yoluma giderken öğrendiklerim

Başarı benim için hiçbir zaman çok para kazanmak ya da büyük unvanlara sahip olmak olmadı.

Çoğu insan başarıyı büyük hedeflerle tanımlıyor. O hedefler hemen gerçekleşmeyince de motivasyonunu kaybediyor. Sonra mutluluğu bir şarta bağlıyor: “Şu işim olsa… Şu kadar kazansam… Şunu alabilsem…”

Ama işin garip tarafı şu: O hedefe ulaştığında da her şey bitmiyor. Kısa süreli bir mutluluk geliyor, ardından insan kendine yeni bir hedef koyuyor ve bazen yine aynı boşluğun içinde buluyor kendini.

Benim için başarı hiçbir zaman tek bir büyük an olmadı. Parça parça ilerleyen, küçük adımlardan oluşan bir süreç oldu. Kendime hep kısa vadeli ve ulaşılabilir hedefler koydum. Her birini gerçekleştirdiğimde de bunu kendi adıma bir başarı olarak gördüm. Beni ileri taşıyan şey belki de tam olarak buydu. Hayal kurdum ama ayağım hep yere bastı.

Bir dönem ne evim vardı ne de arabam. Yıllarca kirada yaşadım. Hiçbir zaman “Bir villam olsun.” diye başlamadım hayal kurmaya. Önce, “Beni taşıyacak bir arabam olsun.” dedim. Sonra, “Kendime ait bir evim olsun.” istedim. Zaman geçti, çalıştım, adım adım ilerledim ve ikisi de oldu.

Kariyerim de aslında benzer şekilde ilerledi. DenizBank’ta asgari ücretle başladım. Yaklaşık altı yıl boyunca çalıştım ve zaman içerisinde belli bir noktaya geldim. Ardından kurduğum düzeni bırakıp ilaç sektörüne geçtim ve yeniden sıfırdan başladım.

İstanbul’da kurduğum hayatı bırakıp Samsun’da yeniden başlamak dışarıdan bakıldığında çok mantıklı bir karar değildi, biliyorum. Ama hayatımdaki birçok kararı “en mantıklısı bu” diyerek değil, içime sindiği için verdim.

Bugün İstanbul’un kalabalığında değil, daha sakin bir şehirde yaşıyorum. İstediğim zaman denize gidebildiğim, trafik derdiyle boğuşmadan yaşayabildiğim bir yerdeyim. Belki geçmişte kurduğum hayallerin hepsi tam olarak böyle değildi ama bugün dönüp baktığımda verdiğim kararların beni olmak istediğim hayata yaklaştırdığını görebiliyorum.

Ve zamanla şunu fark ettim: Ben mutluluğu hiçbir zaman bir sonuca bağlamadım.

Asgari ücretle çalışan halim de mutluydu, bugünkü halim de mutlu. Çünkü mutluluk, bir yere vardığında sana verilen bir ödül değil. Ne kadar kazandığınla, hangi unvana sahip olduğunla ya da sahip olduklarının değeriyle de ölçülmüyor. Mutluluk biraz da yol boyunca nasıl yaşadığınla ilgili.

Benim için başarı da mutluluk da aynı yerden geçiyor: Her gün, küçük adımlarla ilerlemek. Düne göre biraz daha iyi olmak. Büyük sonuçları beklerken bugünü kaçırmamak.

Belki de başarı dediğimiz şey, bir gün her şeyi elde etmek değil; her sabah hâlâ peşinden gitmek istediğin bir şeylerin olmasıdır.

Ve hâlâ…

Gece beni uyutmayan hayallerim, sabah yataktan fırlatan nedenlerim var.

Savaş Eren

İletişimde Kalalım

info@savaseren.com